Ev her şeydi

Hayali oyunlarımız vardı çocukken ve büyüklerimizin anlattığı hikayeler… Bu hikayelerin anlatıldığı yerler, kendimizi güvende hissettiğimiz EV'lerimizdi.

 

Her ev birbirine benzerdi. Manzara resimleri asılırdı duvarlara. Bazen tek bir duvar, büyük bir manzara resmiyle kaplanırdı. Doğa evdi, ev de doğa.  

 

Kardeşlerle aynı odada kalınırdı. Oturma odası, gece çocukların yatak odasına dönüşürdü. Kendi yaşadığımız evimizde salon misafirler için ayrılmış olsa da, büyükbaba ve büyükanne evinde misafir biz olur; salon bizim olurdu.

 

Küçük evlerimizde büyük heyecanlarımız, önemli meşguliyetlerimiz vardı. El örgüsü danteller gururla sergilenir, rengi çok beyazsa çaya batırılır, sarartılırdı. Böylece kiri de çok göstermez, sık sık yıkayıp, kolalamaya da gerek kalmazdı. Misafirler için kesme camdan su ve çay bardakları, salondaki büfede porselen misafir yemek takımları, çevirirken sesi müzik gibi gelen telefon tuşları, vazolarda yapma çiçekler vardı. 

 

Her sene düzenli olarak, fotoğraf stüdyosunda çektirilen kalabalık aile fotoğrafları özenle albümlere yerleştirilir, bu albümler salondaki dolapta kendilerine bir yer edinirdi. İnsanla eşya arasında güçlü bir bağ vardı. Kolay tüketilemez, çabuk atılamazdı. Eskiyen uzun süre saklanırdı dolaplarda. Her şeyin bir yerden alınmışlığı, zor da olsa sahip olunmuşluğu, her şeyin bir hikayesi  vardı. Her şey evlerde olup biter, her şey evlerde yaşanırdı. EV her şeydi.

 

Çocukluğum Samatya'da, Taşkent Apartmanı’nda EV’in her şey olduğu bir dönemde geçti. Her dairesinde çocukları ve torunlarının yaşadığı bu apartmanın en üst katında 1976-2004 yılları arasında yaşayan büyükanne ve büyükbabamın EV'i her akşam mutlaka ziyaret edilirdi. Ve bu her akşam ziyaret ritüeli yıllar boyunca devam etti. 

 

Çocukluğumu düşündüğümde, belleğimde ilk canlanan, kocaman bir aileyi buluşturan bu küçük apartman dairesini, belki de kendimi güvende hissettiğim ilk yeri, bu EV' i hatırlarım. Ailenin en büyük son üyesinin ölümünden sonra yıllar boyunca hiç kimsenin girmediği bu ev, benim için zamanın başladığı, bir zamanlar orada yaşayanlar içinse zamanın bittiği yer…

 

EV, büyük bir ailenin anılarına tanıklık etmiş bir anıt, zaman içinde bir yer...

 

Post Seyyah

 

  

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Son paylaşılanlar

Wednesday, March 14, 2018

Saturday, March 10, 2018

Please reload

Diğer yazılar

March 14, 2018

March 10, 2018

November 29, 2015

November 7, 2015

Please reload

©2015 by Günseli Baki

ALL RIGHTS RESERVED